Start arrow Turystyka arrow Ułan Bator: parę słów o stolicy
Ułan Bator: parę słów o stolicy
Redaktor: JM   
Za datę założenia stolicy uważa się 1639 rok, kiedy to nad brzegiem jeziora Szireet Cagaan Nuur w czteroletnim Dzanabadzarze, synu chana ajmaku Tuszetu chana rozpoznano inkarnację, która otwiera listę bogd gegeenów- zwierzchników lamaizmu w Mongolii. Kompleks wojłokowych jurt, w których zamieszkał I Bogd gegeen nazywano Örgöö (jurta pałacowa). Siedziba Dzanabadzara i jego następców, przenosiła się z miejsca na miejsce aż do 1778 roku, gdy osiadła tam, gdzie dziś znajduje się Ułan Bator.
Na początku XVIII wieku nazwa Örgöö (przeniesiona również na grunt europejski jako Urga) ustępuje stopniowo miejsca innej- Ich Chüree (Wielki Klasztor) lub Bogdyn Chüree (Klasztor Świętego [bogd gegeena]). Koczująca siedziba bogd gegeena była w rzeczywistości wielkim klasztorem, ale, jako że coraz dynamiczniej napływali do niej osadnicy i kupcy, między innymi chińscy i rosyjscy- z czasem wyrosła na najważniejsze centrum handlowe i ekonomiczne Mongolii.
W XVIII wieku dotychczasowe centrum lamaizmu- klasztor Erdene dzuu traci stopniowo rolę najważniejszego ośrodka buddyjskiego Mongolii na rzecz Ich Chüree. Od 1778 roku do nazwy Ich Chüree coraz częściej dodawano słowo chot (miasto), co podkreślało osiadły charakter klasztoru. W XIX wieku dla potrzeb duchowieństwa buddyjskiego działał rozbudowany system szkolnictwa. Architektoniczny obraz miasta kształtowały klasztory i świątynie buddyjskie. Miasto, ulokowane na trasie słynnego szlaku herbacianego przeżywało intensywny rozwój. W latach trzydziestych XIX wieku powstaje zachowany do dziś klasztor Gandantegczenlin. W XVIII i XIX wieku coraz liczniejsi Chińczycy i Rosjanie osiedlają się w Urdze. Ich domeną stał się handel, w ostatnich latach XIX wieku także rzemiosło. Po upadku dynastii mandżurskiej w Chinach, w Urdze ogłoszono autonomię Mongolii oraz zatwierdzono nową nazwę dla miasta- Nijslel Chüree (Stołeczny Klasztor). Do miasta dotarła centrala telefoniczna, otwarto szpital, aptekę, teatry, szkoły, pojawiła się elektryczność. W 1919 roku ludność Urgi wynosiła około 100 000 mieszkańców (z czego 65-70 % stanowili Chińczycy, około 30 % Mongołowie, w tym 20 000 mnichów, około 3 % Rosjanie).

Rewolucja 1921 roku oraz powstanie Mongolskiej Republiki Ludowej w 1924 roku wzmocniło rolę miasta, oficjalnie ustanowionego stolicą niepodległego kraju. W 1924 roku stolica otrzymała nową, używaną do dziś nazwę- Ułan Bator (mong. Ulaanbaatar; ulaan- czerwony, baatar- bohater). W wyniku realizacji nowej wizji urbanistycznej socrealistycznego miasta większość obiektów klasztornych została zniszczona, zniknęła atmosfera dawnej, przedrewolucyjnej Urgi. Wytyczono nowe ulice, miasto zabudowano bokowiskami. W 1924 roku, wraz ze śmiercią VIII Bogd gegeena i zakazaniem przez nowe, komunistyczne władze szukania jego kolejnej inkarnacji kończy się rola Urgi jako klasztoru i siedziby zwierzchników lamaizmu w Mongolii. Od lat trzydziestych XX wieku rozpoczyna się zakrojony na szeroką skalę rozwój architektoniczny, który, realizowany przez kolejne dziesięciolecia ukształtował dzisiejszy Ułan Bator.

Oprac. na podst.: Ambasada RP / Maciej Głabuś
 
hotele | noclegi | wakacje | pobyty | biznes | mongolia.com.pl