Start arrow Turystyka arrow Ułan Bator - o dawnej Urdze (do 1924 tak zwało się Ułan Bator ):
Ułan Bator - o dawnej Urdze (do 1924 tak zwało się Ułan Bator ):
Redaktor: Robert Niedzwiedzki   
Nazwa Urga pojawia się w 1649, gdy w dolinie Toły powstał klasztor lamajski o takiej nazwie. Jednakże przez 130 lat klasztor ten koczował, zmieniając co roku swoją lokalizację. Dopiero w 1779 zbudowano w okolicy dzisiejszego placu Suche - Batora pierwszy stały klasztor, wokół którego zaczęło się osadnictwo.

Stolica w końcu XIX w. składała się z trzech dzielnic: główna z centralnym placem, główną świątynią na 2500 wiernych i głównym pałacem Bogdo Gegena była w rejonie dzisiejszego placu Suche - Batora.

Plac otwierał się ku południowi, gdzie stał kolejny klasztor (dziś muzeum religii) i dalej na osi, przed Tołą  stał Letni Pałac Bogdo - Gegena. Całość otoczona była kilkunastoma budynkami urzędów, pałacami arystokracji i jurtowiskami Mongołów. Dziś nic z niej (oprócz muzeum religii) nie zostało. Druga dzielnica (na W od głównej) otaczała istniejący do dziś kompleks Gandanu. Obie dzielnice były głównie mongolskie, z 30 tys. ludzi aż 20 tys. to byli lamowie. Trzecia, największa (60 tys.), była chińska (majmaczen) leżąca około 2-3 km na E od placu Suche Batora. Dziś stoi tam pomnik Kopernika. Śladów majmaczenu już nie ma.  Między dzielnicą główną a chińską była mała dzielnica rosyjska licząca 3 tys. ludzi (nad Selbą) z szeregiem zagranicznych konsulatów, część z nich się zachowała. Przy konsulacie Rosji działała jedyna świecka szkoła w Mongolii (handlowa, z internatem) i poczta.  Obok dzielnicy rosyjskiej był też pałac gubernatora chińskiego, garnizon chiński (raptem 23 żołnierzy), więzienie. Na rzece Tole nie było mostu, istniał natomiast prom.

Tuż przed 1918 powstały w Ułan Bator reprezentacyjna mała dzielnica chińska (na NW od placu Suche Batora w kierunku Gandanu) z kilkoma pięknymi, rzeźbionymi w drewnie lub kamieniu bramami paradnymi i dzielnica rosyjska (na S od placu Suche Batora w kierunku Toły) z bardzo ładnymi drewnianymi domami syberyjskimi, także bogato rzeźbionymi. Istniały one do 1958, kiedy to rozpoczęto ich wyburzanie celem zrobienia miejsca pod współczesną zabudowę.

Obecnie brak śladów tych starych budowli. Około 1918 powstały też wielkie koszary garnizonu chińskiego (11 tys. żołnierzy), też nieistniejące dziś.
 
hotele | noclegi | wakacje | pobyty | biznes | mongolia.com.pl